1) Yarım kalan proje neden “kurtarma” ister?
Yarım kalan projelerde sorun çoğu zaman “kod”dan önce belirsizlik ve kontrol kaybıdır:
Scope sürekli büyümüştür (scope creep)
Dokümantasyon eksiktir; bilgi kişilerde kalmıştır
Test ve CI/CD yoktur; release risklidir
Kritik akışlar kırılgandır; regressions sık yaşanır Bu tablo, hem bütçeyi hem de güveni tüketir.
Çıktı: 1 sayfalık Risk Haritası + “önce neyi stabilize edeceğiz” listesi.
3) Scope kontrolü: MVP’ye dönüş
Kurtarmanın en hızlı yolu, kapsamı netleştirip “canlıya çıkabilir” bir çekirdeğe dönmektir:
“Olmazsa olmaz” 3–5 kritik akış belirlenir
“Sonra” yapılacaklar backlog’a taşınır
Kabul kriterleri yazılır (Definition of Done + acceptance tests)
4) 0–14 gün: Stabilizasyon fazı
Hedef: Sistemi “geliştirilebilir ve deploy edilebilir” hale getirmek.
En kritik bug’lar kapatılır
Minimum test seti (smoke + kritik akış) kurulur
CI/CD temel hattı ve rollback stratejisi oluşturulur
Log/alert devreye alınır (incident erken yakalama)
5) 15–45 gün: Teslim fazı
Hedef: MVP’yi tamamlayıp güvenli şekilde canlıya almak.
Kalan kritik akışlar tamamlanır
Performans ve yük testi yapılır
Güvenlik kontrolleri (dependency update, secrets, erişimler)
Üretim runbook + operasyon dokümantasyonu hazırlanır
6) Devralma (handover) nasıl güvenceye alınır?
Yarım kalan projelerde en kritik konu “tek kişiye bağlılık”tır. Sağlam devralma için:
Teknik dokümantasyon (mimari, env, deploy adımları)
Yetki matrisi (kim, neye erişiyor?)
Test senaryoları ve kabul checklist’i
Üretim runbook + izleme panelleri Bu paket, projeyi “sürdürülebilir” hale getirir.